Piknik na środku trawnika

W Edynburgu też często odpoczywamy sobie na miejskich trawnikach. Nie znajdziesz tu tabliczek ‘szanuj zieleń’ :)
Piękny kosz piknikowy!

Piknikowanie ,wycieczkowanie to dobry zwyczaj, bo wyciąga z domu i pozwala nacieszyć oczy i zmysły innymi widokami i zapachami aniżeli około-domowe, chociażby nawet były najfajniejsze. Ja odkąd zamieszkałam w domu, czyli mam nadzieję na zawsze porzuciłam blokowisko, ze wstydem muszę przyznać, że rzadko piknikuję z rodziną, a powód zawsze się znajdzie, ażeby tego nie robić, a to jednak bardzo relaksuje organizm i jest okazja nieraz do przeżycia czegoś miłego lub całkiem niespodziewanego :))
pamiętam rodzinne piknikowanie jak byłam mała, zawsze w niedzielę jeździłam z rodzicami za Warszawę, nad Wisłę, na cały dzień, braliśmy jedzenie, które smakowało tak jak piszesz, rewelacyjnie, chociaż wcale nie było szczególnie wyszukane, a ja mogłam zabrać tonę zabawek i co tam chciałam i do nocy niemalże tam siedzieliśmy i było bardzo miło :)).
Może wrócą czasy kiedy jednak do tego powrócimy ??
Bardzo czekam na resztę zdjęć, ja mam wreszcie sprawny komputer, to umieściłam wpis urodzinowy, który obiecałam :))
buźka i miłego dnia i udanych czasowych poszukiwań, jak znajdziesz, daj znać, to pobiegnę i też trochę uskubie bo mi brakuje:))

Mimi, cudownie! Kocham pikniki :-) A już z takim menu i w takim otoczeniu – w szczególności. Mam też swoje ulubione miejsce na piknikowanie, z widokiem na ogrodzieniecki zamek. Napisz koniecznie o tym piwie, bo mój mąż myśli o własnej produkcji już od dawna, od dawna też szukamy piw z małych, tradycyjnych browarów i takie tylko pijemy, b to, co nam serwują koncerny browarnicze to tylko jakieś napoje piwnopodobne ;-) Ścisk!

Takie pikniki to super sprawa. Genialny sposób na spędzenie czasu z rodzinka czy przyjaciółmi. Kiedy mieszkałam jeszcze w Lublinie mąż często zabierał mnie na spontaniczne niedzielne śniadanka do Skansenu… teraz mamy Zalew Rybnicki… tez w sumie klimatycznie :)

Przeczytałam komentarz Anuszki i muszę napisać, że uwielbiam lubliński skansen! Z tym, że w Lublinie mieszkał mój mąż, a ja dojeżdżałam :-) Teraz oboje mieszkamy na Śląsku, więc i Zalew Rybnicki nie jest nam obcy :-))) Pozdrowienia!

Ja się zastrzelę ;))))))))))) Tak nie można:))) , Tak sie nie da:)))))))))
Mimi !!!
Tak się nie dzieje w codziennym życiu, to jakaś bajka:)))))
Czuje zapach pomidorów z Twojej sałatki:))))

Jesteś Czarodziejką Codziennego Życia!!!!!

Dlaczego ja tak nie potrafię, dlaczego ciągle gdzieś gonię, zabiegam, dlaczego nie znajduję czasu na celebrowanie chwili………..jak Wy cudownie żyjecie………
Zrób jakieś kursy dla takich jak ja i pewnie setka innych Cię czytających:))))
Naucz mnie tak żyć……………patrząc na to jak cieszycie się każdą chwila, jak wykorzystujecie każdą okazję do tego żeby „celebrować” każdą minutę …………podziwiam i zazdroszczę :)))))))))))
Czy taki proces długo trwa???????
Cholera chyba rzucę to co robię , bo przestało mi to sprawiać satysfakcję i zacznę hamować……………tylko te wredne pieniądze, które są niezbędne …………….i koło się zamyka……………szlag, szlag, szlag………….

Dzisiaj jestem w bojowym nastroju, wali mi sie powoli zawodowy świat…………..nie mam pomysłu co dalej……..
eh ………….nie przynudzam……………….
pa

Mimi, już drugi rok przymierzam się do warzenia piwa ale trochę nie mam odwagi. Przede wszystkim obawiam się tego w jaki sposób uzyskam odpowiednią temperaturę. Mieszkam w bloku i nie mam piwnicy. Czekam z utęsknieniem na Twój wpis o piwie. Jestem wielką fanką piwa :). Zdjęcia czarujące. Serdeczności :)

Kolejny raz tak zwykłe rzeczy ubierasz w piękne słowa i obrazy:) Masz wielki dar i talent:)
Zielony skwerek w Lanckoronie pamiętam, słuszna uwaga u nas najczęściej trawniki się ogląda, zamiast na nich wypoczywać i nabierać siły na kolejne momenty życia. A piwko było na pewno pyszne, ja sama piwa nie lubię pić bo kojarzy mi się z wzdęciem i uczuciem ciężkości, ale po Twoim było wręcz przeciwnie, a sam smak waszego piwa..hmm NIEBO W GĘBIE:) Pozdrawiamy!!!

Mam nadzieję, że zawartość paczki chociaż trochę się przyda….
Hmmm Gdańskie piwko by Mimy i Zorki to bajka, podbijecie jeszcze wiele podniebień:)

..jestem dziś totalnie zmęczona..usiądę sobie więc na tym Waszym kocyku,bo od samego patrzenia człowiek nabiera dystansu i odpoczywa..Merci B!!

Zapomniałam o przecinku, teraz źle to brzmi, chodziło o to, że driftwoody możecie sami odebrać od nas w GD:)

Piknikowanie – bardzo fajna pasja :)
Piękne zdjęcia, pyszne takie.
A ja marzę o koszyku piknikowym a właściwie o może tylko pudełku, który będzie mieścił dwa duże kieliszki do wina, żeby zawsze je mieć z sobą i móc sobie zrobić mini piknik w lesie, nad Wisłą, na łące, gdziekolwiek… Wino smakuje mi tylko z odpowiedniego kieliszka :)

mimi, możesz mi powiedzieć, skąd taki ładny kosz piknikowy? szukam takiego, a te, co są dostępne na polskich stronach nawet mu nie dorównują!

Fenomenalny piknik:). A ta pianka…wygląda pycha. Podziwiam Waszą „samowystarczalność”. Pozdrawiam.

Cydr…mmmm, aż się rozmarzyłam. Ja od lat nie mogę odżałować, że Polska jako „kraj jabłka” nie słynie z pysznego cydru. coś niby zmienia się w tym względzie, są firmy produkujące cydr, ale jak dla mnie to jeszcze za mało. Chciałabym, aby dobry cydr kojarzył się z Polską i stał się naszym produktem, z którego zasłynie w świecie. Jak Włochy, Francja czy Hiszpania z wina! Ach, mamy naprawdę tyle możliwości i potencjału nadal niewykorzystanego ;))

:)) to sobie potupie nóżkami- czekając :)) , uwielbiam paczuszki, w tym tygodniu same prezenty, będę się chwaliła że ho!!! bo jest czym bo już dostałam od Syl z bloga Syl Loves i Od Oli-83, a dostanę od Ciebie, od Craftomanii, a niebawem i od Myszki z Themousehouse, tralala, jak jest pięknie w tym naszym świecie :)))
a wczoraj dostałam za nic, za dziękuję 30 !!! metrów naj naj naj przedniejszej jakości cieniutkiego jak batyst płócienka białego, i padłam zwalona szczęściem jak nieżywa, już widzę swój dom spowity w tę cudna materią tu i tam ;))
ja też będę wysyłała, do Was wszystkich paczki i paczuszki :))) i jeszcze do innych ;))
Mimi mnie tez wysyłanie się nie nudzi chociaż to moje nowe tak częste zajęcie
i już wiem po co istnieje zapiśnik od myśli nieokiełznanych to raz i żeby główka nie zapomniała co do kogo i od kogo :))
miłego słonecznego i równie przyjemnego dnia życzę Ci kochana :))

pomidorki koktajlowe z własnego ogródka to sam miodek przywożę je od Mej Mamy.., kosz piknikowy przeuroczy marzę o takim od dawna…, piwko domowe… mężulek od jakiegoś czasu chodzi mu po głowie, podpiwek tylko na razie robił… no ale warunki nasze nie pozwalają… za to Tato winko agrestowe robił swego czasu i od niego mamy parapet krzywy w domku;) na szczęście tylko kładący wie i widzi tylko. cudne Twe opisy i zdjęcia jak z bajki jak z marzeń… tak wyglądać życie całe powinno, pięknie powoli i dostojnie… jak przeniesione do innej epoki…, tyle że jak i teraz nie każdy ma to szczęście i miał wtedy by tak żyć. Obecnie to kwestia wyboru i braku czasu a wtedy innych czynników…

Ależ tu wszystko dopracowane, aż trudno pomyśleć, że zebraliście się w try migi:)
Tym piwem samodzielnie ważonym, to mnie zaabsorbowałaś.
Mimi musisz do mnie przyjechać, mamy nowy ciucholand, pełen cudów-wianków! Kupiłam dzisiaj fartuszek w kolorach Twojego pikniku- marzenie!
Paczuszka poszła do Ciebie, nic w niej nie napisałam, ale jak dojdzie, to się odezwę:)))
Całusy ślę!

Mimi jak zwykle jestem pełna zachwytu! Takiego pikniku zazdroszczę, sam koszyk wzmaga apetyt, a co dopiero tak wspaniale wyglądające jedzonko, a to piwo ojej ojej. Ja postanowiłam zacząć od nalewek…zakupiłam wspaniałą książkę z przepisami i zacznę działać jak tylko skompletuję kilka (naście) butelek i słoi :) Pozdrawiam Cie serdecznie!

Tego domowego piwa jestem bardzo ciekawa, domowych win nie lubię, bo chyba nie umiem ich robić :( ale może piwo???

Piknik rewelacyjny, faktycznie na łonie natury wszystko smakuje inaczej.. Foty jak zwykle boskie i tak apetyczne, że chciałoby się wskoczyć do Waszego koszyka ;-) Czekam oczywiście na ciąg dalszy….

Pozdrawiam serdecznie

och Mimi cudne te zdjęcia! przypomniały mi się nasze wakacyjne biesiadowania na jeziorach…chodź my jeść mozemy wszystko i wszędzie uwielbiamy ze sobą zabierać pomidory z działeczki, cukinię, bazylię cytrynową:)a nie wspomnę o wielkich czerwonych paprykach, które jemy jak jabłka:)i taki koszyk mi się marzy…jak na razie zawsze ciągamy ze sobą największy kosz jaki mamy:) i czytam A. D. „jeszcze dzisiaj…”świetna!! pzdr

Oh patrzę na Twoje zdjęcia i napatrzeć się nie mogę :) Robiłam co mogłam żeby wycisnąć podobny efekt bieli na zdjęciach z Chorwacji, ale tego kadrowania nie da się powtórzyć. Cudo.
Zapraszam do mnie, będzie mi miło jeśli podpowiesz jakieś wskazówki.
Pozdrawiam i czekam na nowe wpisy :)