Doszliśmy do lata

Mimi jesteś czarodziejką piękna! Wszystkie zdjęcia bardzo smakowite, same letnie przysmaki! Cudne obrazki z nutką letniego orzeźwiającego błękitu :-) Dziękuję Ci za tę chwilkę odpoczynku przy tych pięknych zdjęciach, była mi bardzo potrzebna, a teraz wracam do projektu.
Miłego dzionka!

i love yours photos, very very delicious!!
belle journée
véro

Pięknie pokazałaś swój zachwyt nad codziennością…
Ja właśnie wróciłam z targu, mleko na twaróg przygotowane, warzywa kupione, a teraz piję wolno kawę i podziwiam Twoje zdjęcia:)
Widzę moją pościel:))
Mimi, podziel się swoim przepisem na twaróg?
pozdrawiam letnio!

latem uwielbiam… leżeć na trawie i „odczywtywać ” chmury…
..zapach ziemi po deszczu
.ja i on
a.

nad książkami siedzę, a tu mi się leniuchować na trawie zachciało. przepięknie dobrane zdjęcia… podziwiam :)

Mimi droga, jak ja dziękuję za ten wpis. Właśnie wróciłam do domu po moich bezglutenowych zakupach. Chyba dzisiaj pierwszy raz miałam kryzys. Czułam się bardzo ograniczona przez gluten i było mi smutno.
Teraz piję pyszną kawę, czytam Twoje słowa, oglądam „złapane” chwile i biorę się za upiększanie mojego domu. Dziękuję Ci bardzo!

Bardzo letnie te Twoje fotografie! Takie lekkie, radosne, soczyste… wspaniałe! kwintesencja lata :) mogę tak nad nimi kontemplować dłuuuugo :)
Pozdrawiam serdecznie :)

Blogo tam u Ciebie :) Lato lubię bardzo , choć niekoniecznie w dużym mieście, ale spędzanie lata w takich okolicznościach przyrody jakie Ty posiadasz,to musi być wielka przyjemność.

Koniec czerwca niektórym przynosi też kłopot w postaci sesji :D Szczęście, że już się kończy i niebawem też będę czerpała same przyjemności z tego wspaniałego czasu! Pozdrawiam!

*made

piękne zdjęcia , dodające energii ale coś nie mam szczęścia do Mimowych odpowiedzi bo ostatnie dwa komentarze publikowałam na końcu , może dziś mi się uda :) chętnie przysiadłabym na tej przepięknej werandzie, z rzodkiewką w dłoni i małym przyjacielem w pomidorkach :)) (ja mam gniazdo bączków w dachu :)) oj kto wie może kiedyś małe spotkanko nam się uda …. pozdrawiam gorąco..

Kolejne piękne wprost z Twojej ręki oczarowanie prostotą i bogactwem tego co nam najbliższe i najpiękniejsze w naturze.
Zdjęcia są dla mnie zawsze tym samym co chce widzieć i czym chcę się otaczać, i pomimo, iż wiem że są to tylko fragmenty, detale, nieostrości pokazane za pomocą obiektywu a całość chociaż nie do końca taka jak bym nieraz chciała,
to ja chcę to tak wiedzieć i chcę żeby to moje wiedzenie świata było właśnie takie, takie jak Ty to przedstawiasz, bo we mnie jest właśnie taka wizja lata, takie światło, takie kolory, takie przedmioty, takie zestawienia barw, to jest pełnia tego co kocham najbardziej w tej porze roku, bawię się tak jak Ty roślinami, przedmiotami i kolorami, bo to upiększa wszystko dookoła mnie i mojej rodziny, jeśli widzę, że dla innych jest to równie ważne i godne zapamiętania na zdjęciach i pokazania jak można cieszyć się tak naprawdę z rzeczy niekiedy niezauważalnych w codziennym zabieganiu.
Wiesz, z wielką przyjemnością przeczytałabym czasopismo napisane i obfotografowanie przez Ciebie, z takimi radami jakie tutaj przekazujesz i
opisujesz, przeplatane to wszystko krótkimi opowieściami o okolicy w której mieszkasz, byłaby przyjemny relaks, może kiedyś coś takiego zrealizujesz i wydasz, kto wie… w każdym razie będę pierwszą która to kupi :))) i podelektuje się wreszcie na tarasie w fotelu w cieple popołudnie, a nie przed ekranem komputera :)
pozdrawiam cieplutko ;)

Chciałabym pozostać zawieszona w tym lecie tak jak ta pszczoła zawieszona na Twojej fotografii … niesamowite zdjęcie :) … urocze lato … nie tylko w kalendarzu … w budowaniu nastroju ze szczegółów… kolorów … ten serek jest jeszcze bardziej smakowity w otoczeniu delikatnych niebieskich detali … goździki dodają zapachu … rosołek i ta Twoja weranda … Mimi … oj padniesz ofiarą zmasowanego najazdu :) … pozdrawiam (pakować się nie będę … cokolwiek bym nie zabrała nie będzie mi potrzene … bo u Ciebie wszystko wydaje się byc inne … i lepsze :) …)

Pochlonelabym wszystko co do zjedzenia fotkach. No pyszne! Rosolek ahhhh, az sobie zrobie na nastapena niedziele, no tak u mnie tradycyjnie rosolek w rodzinnym domu zawsze co niedziela musil byc – obowiazkowo! maliny uwielbiam!ostatnio jadlam po kryjomu z krzaka ;) Broszka slodziutka, ojeku i to jak, to wisienki?sama dziergalas?piekna! Wszystkie fotki bardzo delikatne, az bij z nich lato. Pozdrawiam.

kochana ,a ja właśnie wróciłam z „Twoich stron”. Byliśmy w dolinie Chochołowskiej i w okolicach Makowa,Wadowic… jadłam taki rosół i kanapki z serkiem i szczypiorem.Na targu nadziwić się nie mogłam,że cebula aż błyszczy tam na straganie.A truskawki mają jak jabłka,a jabłka jak…zagalopowałam się hahaha
było cudnie! macham opaloną łapką :*

Mimi, ten wpis.

Lato to wspaniały okres i zgadzam się bardzo krótki. Cieszę się każdym dniem. I co najważniejsze nie narzekam na pogodę. Każdy dzień czerpię pełnymi garściami.
Moje piwonie też przekwitły, a to są tak piękne kwiaty.
Teraz zaczynają kwitnąć lilie, a róże strzelają pąkami jeden za drugim.
Majowe a może lipcowe :)) chrabąszcze szaleją wieczorami, a nietoperze urządzają wieczorne polowania.

Twoje zdjęcia ujmują ten ulotny czas… tą letnią sielankę. Zwłaszcza ten trzmielik wśród tych roślinek bardzo mnie urzekł.

Kocham pszczoły i trzmiele, szczególnie gdy plewię na skalniaku czy rabacie kwiatowej to ich bzyczenie bardzo mnie relaksuje.

Druga rzecz to uwielbiam obserwować ptaki. Mamy takie kopciuszki, podobne są do wróbla, ale mają czerwone ogonki. Jakie one są słodkie. Potrafię się im przyglądać godzinami. Ostatnio nawet zauważyłam, że nie są takie płochliwe. Jeden to się odważył i siedział z nami w altanie obserwując nas i latające muchy :D

tak blisko!wprawdzie bywam w tej okolicy raz do roku,ale zaproszenie przyjmuję :]
ściskam-nadal nabuzowana pozytywnymi fluidami:]

Jakie lato u Ciebie! Oczywiście, że piękne, oczywiście, że pełne smaków, kolorów i zapachów, oczywiście, że w blasku słońca, ale do tego wszystkiego jest przytulne i ciepłe. Sama słodycz od Matki Ziemi i od Ciebie. Uwielbiam Twoją werandę, ogród, koszulę i urocze wisienki (do tego była chyba koszula w czerwoną kratkę na pikniku:) Jestem zauroczona, jak zawsze:D
Moja Droga nie zawsze zostawiam tu jakieś słowo, ale ja Tu jestem:) Słonko posyłam i uściski!

Późno znalazłam Twój blog, więc kiedy mam czas czytam wszystkie posty po kolei od początku :)
Zatrzymałam się tutaj, bo piszesz o piwoniach – moich ulubionych, które zawsze dostawałam w moje urodziny. Uwielbiam te białe (chociaż ‘biskupie’ też są ładne) ich kolor i zapach przecudny… Moja mama ma bzika na punkcie kwiatów :) Kiedy tylko mrozy puszczą tata się śmieje ‘i znów przyszła wiosna i mama kopie te okopy jak za wojny’ :) bo jeśli chodzi o kwiaty moja mama jest perfekcjonistką. Może nie być obiadu, ale ogródki muszą być piękne (a ma ich trzy całkiem spore i dwa biodra po operacji) ;) do domu wraca kiedy jest całkiem ciemno ;)
Goździki też są piękne, w ogóle bardzo lubię te ‘zwykłe’ kwiatki, które dla mnie są najbardziej niezwykłe. Kiedy ‘przysuniesz’ oko bliżej są niesamowite. Taka stokrotka np., albo niezapominajka… Cudo.
Ogród warzywny mojej mamy – szkoda, że mieszkam tak daleko… mięta ma takie listki, że aż się nie chce wierzyć, a jak pyszna… ach… moje dzieciaczki kiedy jestem u rodziców nic innego nie chcą pić tylko herbatkę ze świeżej mięty, a bazylia? nie wierzyłam, poszłam zapytać czy to na pewno bazylia, bo miała wielkość krzaczków porzeczki i wcale nie była dzika – rosła sobie na słoneczku :)
maga w ubiegłym roku przerosła moją mamę ;) musiałam zrobić zdjęcie :D

rozpisałam się, a miałam tylko napisać, że też jestem dzieckiem słońca i pomyliłam strefy klimatyczne, bo powinnam urodzić się gdzieś na południu Francji lub środkowych Włoszech ;)
pozdrawiam serdecznie