B&W {Paris} part 1

30 marca 2011 | Komentarze (68)

„Przełamywanie barier w fotografowaniu obcych ludzi na ulicy”.

Odkąd pamiętam zawsze fascynowało mnie fotografowanie ludzi. Ich twarze, emocje, spojrzenia. Kadr, ułamek sekundy, spust migawki. Moją największą fascynacją jest mistrz Peter Lindbergh – jeden z najbardziej szanowanych i szeroko naśladowanych fotografów. Moje uwielbienie do jego zdjęć nigdy nie zgaśnie. Jego albumy w mojej bibliotece zajmują najważniejsze miejsce. Ciągle do nich wracam… Do nostalgii, dramatu i jego pięknych kobiet.

Nie wiem dlaczego porzuciłam ten rodzaj fotografii? Pewnie z wiekiem zabrakło mi odwagi. Im człowiek starszy tym bardziej ma jakieś opory. Pamiętam jak miałam naście lat i biegałam po ulicy robiąc przechodniom zdjęcia.

Ale czego się tu bać? No właśnie, czego..? Przecież nie pojechałam do kraju muzułmańskiego, gdzie fotografowanie ludzi bywa sporym problem. W islamie religia zabrania tworzenia jakichkolwiek wizerunków istot żywych. Ale ja jestem w Paryżu i nie chcę tego zmarnować!

Fotografia uliczna nie wymaga poprawiania, upiększania i idealnych kadrów. Zdjęcia mogą być nawet lekko nie ostre lub ucięte. Niedoskonałości techniczne w wielu sytuacjach nie dyskwalifikują zdjęcia. Z drugiej strony ten rodzaj fotografii bardzo wyczulony jest na detale, grymas twarzy i ruch. W fotografii ulicznej najważniejsze jest refleks. To chwila, która już nigdy się nie powtórzy. Moment, którego nie da się odzyskać. Zapisane zdjęcie jest, jak wygrany los na loterii. Zbyt długie rozmyślania o ustawieniach aparatu, to główne przyczyny tego, że ciekawe zdjęcia przejdzie nam koło nosa. Zostanie tylko w naszej głowie i będzie nas długo dręczyć. Patrz i reaguj szybko! Powtarzam sobie, jak mantrę podczas całego pobytu.

Robiąc zdjęcia na ulicy można zapytać osobę, którą chcemy sfotografować o zgodę. Czasem jest to najlepsze rozwiązanie, bo wiemy, że mamy modela – modelkę w garści i chwilkę czasu. Niestety czasem trzeba robić zdjęcia z zaskoczenia, aby nie utracić naturalności chwili. Kiedy prosimy kogoś o zgodę musimy się liczyć z tym, że ta osoba nam zapozuje, czyli mamy typowe zdjęcie am face i wzrok skierowany w stronę aparatu. W przypadku portretu jest to bardzo cenne.

Każde dobre zdjęcie napędza. Powoduje, że ludzi na ulicy obserwujemy inaczej. Nie liczy się głód i ból w nogach. Liczy się człowiek i historia, jaka się zapisze, podczas ułamka sekundy.

Na ten typ zdjęć trzeba czasu, cierpliwości i jeszcze więcej szerokiego uśmiechu do ludzi, którzy nagle stają się bohaterami naszego kadru. Uśmiech działa cuda!

PS

wszystkie zdjęcia zostały zrobione obiektywem o stałej ogniskowej  1:2,8/45. Czyli musiałam dość blisko podejść.

„Kończąc croissanta” – Rue St. Saint Honoré

****

„Terrasse de Café Parisien”

****

„Chłopiec marudzi przy jedzeniu i cztery krzesła”

****

„Sophie czeka na schodach przy Sacré Coeur i dwa przytulone krzesła”

****

„Wiosenny deszcz na Montparnasse”

****

” Le Garçon” – Bd. Saint – Germain

****

„Cyganeria Montmartre’u”

****

„Czarne czółenka” – Les Halles

****

- bez tytułu – Les Halles

****

„Galeria Véro – Dodat”

****

„Ça va?”

****

„Czekając na klientów” – okolice Notre – Dame

****

„Le Monde do kawy” – Rue Vivienne

****

„Bez parasola” – Montparnasse

****

„Le Marais wcześnie rano” – Dzielnica żydowska

****

„Artiste” – Place du Tertre

****

„Kelner patrzy na psa, a pies nie chce iść dalej”

****

„Krótka rozmowa ” – Lamarck Caulaincourt

****

„Jardin du Palais Royal”

****

„Shakespeare and Company” 5th – Rue de la Bûcherie

****



Podobne wpisy:

Tagi: , , , , ,

  1. monique’s avatar

    monique dnia: 1 kwietnia 2011, godzina: 09:45

    Nio i chciał nie chciał muszę wystawić laurkę !!!! Wiesz Mimiś muszę to napisać i to publicznie!! zmieniłaś moje życie, dałaś mi kopniaka do stworzenia bloga, przypomniałaś, że kocham robić zdjęcia , o czym zapomniałam mając dwójkę dzieci i męża z aparatem :) , sprawiłaś , że zaczęłam myśleć co jem i czym się smaruję , przybliżasz mnie każdego dnia do „mojego zagranicznego miejsca na ziemi ” i dajesz największą ucztę dla zmysłów na co dzień , sprawiasz, że z chęcią wracam i uczę się nowości , dziękuję Kochana za to , że jesteś ….. moja kobietko z klubu pod Mimową babeczką :) …

  2. monique’s avatar

    monique dnia: 1 kwietnia 2011, godzina: 09:48

    a zdjęcia ???? są fenomenalne !!! aż chce się zapalić z panią papierosa czy zamówić kawę u kelnera , słychać szczekanie psa i krople deszczu …. c u d o – „niby nic a jednak wiele ” !!!

  3. Mimi’s avatar

    Mimi dnia: 1 kwietnia 2011, godzina: 09:56

    agalu -
    bardzo cenny dla mnie komentarz! Dziękuję!
    W tych zdjęciach nie ma żadnej obróbki. Robione z ręki, czasem w biegu i na ręcznych ustawieniach aparatu. Cudownie, że to widzisz! BRAWO za Twoje oko!

    monique -
    jejku…Moniko kochana!
    wzruszyłam się…Naprawdę! Dostałam laurkę pełną słów, których nigdy nie zapomnę!
    NIGDY! Jak Ci dziękować?
    Cieszę się, że mogłam zmienić troszeczkę na lepsze Twoje życie. Masz cudownego bloga i duuuużo czytelniczek! Start idealny. Marzenia Twoje też się spełnią. ZOBACZYSZ! Trzeba wierzyć!
    Ściskam bardzo mocno. Wzruszona Mimi.

  4. anita’s avatar

    anita dnia: 1 kwietnia 2011, godzina: 10:33

    ja biorę Szekspira hahah

    czy on Ci puszczał buziaka! :P

    cudne zdjęcia kochana,jak fajnie czuć znów tą ekscytację przed każdym kolejnym twoim postem

  5. amelia’s avatar

    amelia dnia: 1 kwietnia 2011, godzina: 11:40

    … l o v e l y….

  6. llooka’s avatar

    llooka dnia: 1 kwietnia 2011, godzina: 15:51

    Wpadam do Ciebie, jak do innego świata! Zdjęcia są tak realistyczne, że już sobie wyobrażam siebie biegnącą lub przechodzącą wśród tych ludzi. Oczywiście ja też B&W, tylko w czerwonych szpilkach… Siadam na białym krzesełku i wypatruję garsona… W oczekiwaniu wyjmuję długiego papierosa i spoglądam ukosem na kobietę w czarnych czółenkach…
    Dziękuję Mimi, że wprowadziłaś mnie w ten klimat!
    Całusy ślę!

  7. Mimi’s avatar

    Mimi dnia: 1 kwietnia 2011, godzina: 16:39

    monique -
    świetny odbiór! to wszystko tam było. Idealnie czujesz zdjęcia. Posyłam Wielkie dzięki!

    anita -
    cieszę się!
    Tak, chyba tak :D Ale zawstydzona Mimi pobiegła później do księgarni. O tej księgarni też będzie na blogu, bo to miejsce szczególne. Uściski!

    amelia -
    merci!

    llooka -
    ach! Widzę Cię tam natychmiast. Zresztą podczas pobytu, nie raz wyobrażałam sobie Ciebie tam. I te czerwone szpilki. To byłby jedyny kolor – dominanta na zdjęciu!
    Ach! ach! Ściskam mocno. Całusy :*

  8. Karolina z Manderlay’s avatar

    Karolina z Manderlay dnia: 1 kwietnia 2011, godzina: 22:17

    O rany! Z pasteli w B&W i w piękne kontrasty. Wyraziste, żywe opowieści. Gesty, spojrzenia, ja czuję dreszczyk emocji:) Super! Bis!
    I Buziaki:)

  9. Peter’s avatar

    Peter dnia: 1 kwietnia 2011, godzina: 23:17

    aa, zapomniałem przecież dopisać:…urzekły mnie dwie fotografie…kelner i kobieta z Le Monde:) pozdrawiam Wszystkich Fanów bloga Mimi

  10. Mimi’s avatar

    Mimi dnia: 2 kwietnia 2011, godzina: 21:22

    Karolina z Manderlay -
    tak B&W to moja II miłość i zarazem moja pierwsza. Od takich zdjęć wszystko się zaczęło. Uwielbiam kontrastowe zdjęcia i fotografię klasyczną.
    Mam nadzieję, że uda mi się wrócić do tego typu fotografii. Trzymaj mnie za słowo, proszę!

    Peter -
    świetny wybór! Trochę ostawiałam kobietę z Le Monde pod Twój gust.
    Znamy się! Oj, znamy! Czekamy tu na Ciebie!!!

  11. Bree’s avatar

    Bree dnia: 4 kwietnia 2011, godzina: 14:08

    Ja tez mam bariere przet fotografowaniem ludzi, choc zawsze konczy sie to usmiechem jednak ciezko mi sie przelamac…
    B&W uwielbiam, bardzo podobaja mi sie Twoje uchwycone chwile, pozdrawiam

  12. Mimi’s avatar

    Mimi dnia: 4 kwietnia 2011, godzina: 14:52

    Bree -
    kwestia czasu i miasta. Przełamiesz barierę. Zobaczysz!
    Ja też myślałam, że mi się to nie uda. Cieszę się, że się podobało!
    CDN.

  13. aga’s avatar

    aga dnia: 20 kwietnia 2011, godzina: 13:34

    Trafiłam na Twój blog przypadkowo, ale na pewno będę go odwiedzać :) Świetne zdjęcia, ale też i cała reszta, oprawa – super :) Pozdrawiam!

  14. Mimi’s avatar

    Mimi dnia: 20 kwietnia 2011, godzina: 14:14

    aga -
    miło mi! Z tej serii b&w – Paris będzie jeszcze II odsłona.
    Zapraszam serdecznie.
    Pozdrawiam!

  17. iga’s avatar

    iga dnia: 15 sierpnia 2011, godzina: 10:18

    Mimi :) magiczne zdjecia, jestem pod wrazeniem!!! cudne ‘oko’ , bede tu zagladac,

    czy moge zapytac jakim aparatem robisz zdjecia?
    pozdr.
    iga

  18. Mimi’s avatar

    Mimi dnia: 15 sierpnia 2011, godzina: 14:53

    iga -
    bardzo mi miło. Dziękuję za komentarz i odwiedziny.
    Moje aparaty znajdziesz tu:
    http://bomimi.decostyl.pl/2011/02/24/tesknoty-i-powroty/
    Patrz: ostatnie zdjęcie. Głównie używam tych ze skraju od prawej strony, bo to są cyfrówki. Analogi od wielkiego dzwonu – niestety. Za drogie hobby.

· 1 · 2

To comment, click below to log in.

close